BADANIA PIKOLINIANU CHROMU AKTUALIZACJA 2000

Dr. Ann de Wees Allen, N.D.

Alarmujące badanie przeprowadzone przez Dr John Vincent na Uniwersytecie Alabama pokazuje, że pikolinian chromu reaguje z przeciwutleniaczami w komórkach tworząc zredukowaną formę chromu zdolną do powodowania mutacji DNA, naszym materiale genetycznym.

W oparciu o swoje najnowsze badania Uniwersytet Kalifornijski w Berkeley ostrzega, że:

Nikt nie powinien przyjmować pikolinian chromu, a w szczególności ludzie młodzi.

Po raz pierwszy pikolinian chromu otrzymuje negatywną opinię mediów i społeczności naukowej. W roku 1995 i 1996 badania naukowe wykazały, że pikolinian chromu może niszczyć materiał genetyczny u zwierząt. Badania sponsorował narodowy Instytut Onkologiczny a przeprowadzone były na Uniwersytecie Jerzego Waszyngtona, na wydziale Farmakologii, stan Waszyngton, oraz w College’u Dartmouth, na wydziale Chemii.

Badanie obejmowało testy specyficznych dodatków chromu, a także różnorodne formy chromu. pikolinian chromu, patent U.S. 5194615, obecnie najszerzej używana forma chromu, był uwzględniony w tym badaniu. Potencjalna toksyczność pikolinianowej formy chromu była przedmiotem dyskusji od ponad pięciu lat.

Trzy formy chromu poddane badaniu to:

• Chlorek chromu
• Polinikotynian chromu (chrom związany z niacyną)
• Pikolinian chromu (chrom związany z kwasem pirydynowym, US Patent 4315927).

Cytotoksyczność określono poprzez pomiar tworzenia kolonii u zwierząt laboratoryjnych. Uszkodzenia chromosomów mierzono jako zlepianie obserwowane w komórkach w metafazie. Wyniki porównano z komórkami na które działano samymi tylko ligandami lub chromem. Działanie pikolinianu chromu powodowało 91 +/- 12% przetrwania kolonii w 32 +/- 12% metafaz z uszkodzeniami chromosomowymi. Wyniki są rzeczywiście zatrważające w swoich konsekwencjach.

Pikolinian chromu okazał się wywoływać znaczące uszkodzenia chromosomów przy dawkach nie toksycznych.

Polinikokotynian chromu oraz CrCl3 (chlorek chromu) nie powodowały uszkodzenia chromosomów przy równoważnych dawkach.

Krytycy tego badania utrzymują, że ilość badanego pikolinianu chromu była zbyt wielka , aby była znacząca. Lecz Dr Stearns, badaczka chromu z Dartmouth College, mówi, że choć dawki były wysokie, nie ma to znaczenia w kontekście tego, że każdego dnia konsumenci pobierają wysokie dawki chromu, który może gromadzić się w ciele. Dr Stearns przewiduje, że po 5 latach łykania dziennej dawki 600 mcg pikolinianu chromu, ilości zalecanej na opakowaniach, chrom nagromadzi się w ciele do poziomu, który spowoduje uszkodzenia.

Badanie powiązało uszkodzenia chromosomów z pikolinianem chromu. Ponieważ dane wykazuję, że pikolinian chromu powoduje uszkodzenia DNA przy niskich, domyślnie nie toksycznych dawkach, badacze podsumowują, że, Badanie to podnosi kwestię bezpieczeństwa użytkowania pikolinianu chromu jako ludzkiego dodatku do diety.

Przemysł produkujący pikolinian chromu odpowiada zarzutami o „złej nauce” i upiera się, że pikolinian chromu jest bezpieczny. Postanowił on zignorować fakt, że tego rodzaju uszkodzenie źródłowe u zwierząt powinno być głośnym sygnałem alarmowym o czynniku rakotwórczym u ludzi.

Od momentu publikacji badań z Dartmouth producenci i handlowcy sprzedający pikolinian chromu agresywnie wypychają swój produkt do przemysłu spożywczego. Obecnie miliony ludzi bierze pikolinian chromu, a wielu konsumentów nie jest nawet świadomych, że pobierają związek potencjalnie niebezpieczny. Pikolinian chromu można znaleźć w większości popularnych dodatków witaminowych, napojach sportowych, odżywkach cukrzycowych i odżywkach służących do zrzucania wagi.

Czy wszystkie dodatki chromu są niebezpieczne? Nie. Połączenie pikolinianu z chromem może tworzyć związki niebezpieczne, a nie sam chrom. Zagadnienia bezpieczeństwa dotyczące pikolinianowejj formy chromu są dyskutowane od kilku lat. Poza uszkodzeniami źródłowymi dowiedzionymi w bieżącym badaniu pikolinian jest znany z „przerywania” swojego wiązania z chromem i powodowania efektów ubocznych.

Ponieważ wiele produktów witaminowych, mineralnych i multi-witaminowych zawiera pikolinian chromu, silnie zaleca się aby konsumenci sprawdzili etykiety i ulotki o składzie środków, które biorą, aby upewnić się czy zawierają one pikolinian chromu.

Konsumentom zaleca się przejście na nietoksyczne formy chromu, takie jak chrom związany z niacyną, znany także pod nazwą polinikotynianu chromu. Chrom związany z niacyną jest najbezpieczniejszą i najbardziej bio-dostępną formą chromu. Większość sklepów ze zdrową żywnością zapewnia polinikotynian chromu.



Literatura:

1. Tufts University Diet & Nutrition Letter, Oct. 1996
2. U. S. Dept. of Agriculture, Human Nutrition Research Center, Chromium Study, 1996
3. George Washington University, Department of Pharmacology, Washington, D.C., Chromium Toxicity Study,